Showing posts with label Kahichya Kahi Kawita. Show all posts
Showing posts with label Kahichya Kahi Kawita. Show all posts

Sunday, March 4, 2012

एक कविता नौकरी करणाऱ्याची

ऑफीस मधे बसल्या बसल्या विचार करत होतो,
हे दिवस चांगले की कॉलेजचे ...


जुगलबंदी चालू होती दोघांची..
आता वेळ कमी तेव्हा पैसे कमी..
... आनंदी आता आहे का तेव्हा होतो ?
आठवता आठवता दुखी होतो....


तेव्हा रोड साइड जीन्स वापरायचो...मित्रांच्या
आता CK, Diesel धूळ खात पडल्या आहेत माझ्या...


तेव्हा सामोसा दिसला की भूक शमायची....
आता पिझ्झा बर्गरने सुद्धा ती नाही लागायची..

तेव्हा पैसे जमवून पेट्रोल भरायचो..
लांब लांब फिरायला जायचो...
आता tank फुल्ल असूनही...
मित्रांना मुकलो....


टपरी वरचा चहा CCD मधल्या cofee मधे बदलला,
पण हा फरक मनाला नाही पटला..
Pre-Paid Card वरुन बोलायची तेव्हा मजा यायची...
आता postpaid असूनही बोलायला नाही कुणी..


दिवस बदलले ... General class मधून Business Class झाला.
पण फिरायला आता वेळ नाही उरला...


तेव्हा Second hand का होईना Desktop असावा असे .वाटत..
आजकाल Branded Laptop असूनही चालू करावा नाही वाटत...


खरी मैत्री Proffesional frenz मधे बदलली
पण त्या...मैत्रीची सर नाही आली....


ऑफीस मधे बसल्या बसल्या विचार करत होतो,....
-- Facebook

Friday, March 2, 2012

Bal Thakare- Raj Thakare Peom बाळासाहेब ठाकरे - राज ठाकरे - एक कविता

पुत्र शोकाने दशरथ गेला,
पुराण तसे सांगत आहे.
... पुतण्या शोकाने काका जावा,
... असे तुलाही का वाटते आहे?
... बांद्र्याच्या अंधार कोठडीत
जीव माझा घुसमटतो आहे,
ये मला घेऊन चल,
मी तुझी वाट पाहतो आहे.
मातोश्रीवरचा निवास कसला,
इथे तर कारावास आहे.
दरवाज्यामध्ये 'संजय' आणि
खिडकीमध्ये 'मिलिंद' आहे.
डोके आपटावे भिंतीवर
डोक्यात विचारांचे थैमान आहे,
पण इथे तेही शक्य नाही,
भिंतीलाही 'नील्हम'चे कान आहेत.
आयुष्यभर मी एकाच रंगाची
शाल पांघरून बसलो आहे,
तू मात्र चौरंगी ढाल
लिलया पेलतो आहेस.
आयुष्याच्या उताराला वाटायचे थोडा आराम आहे,
पण काय करू अशक्य परी,
व्यासपीठाच्या पाय-या अजून चढतो आहे.
एकच स्वप्न उराशी मरताना
माय मराठी सत्ता पाहणे आहे.
माझी पताका नाही तर नाही,
तुझा तरी झेंडा विधानसभेवर पाहणे आहे.
दु:ख होईल मनाला थोडे,
पण सुखही त्यात तेवढेच आहे.
पूर्ण जरी नसला तरी,
तुलनेने जरा जास्तच त्यात 'भगवा' आहे.
कालदेखील व्यासपीठावर मुखात,
तुझेच नाव चारदा आले.
तुला कुणी बोललेले खपत नाही
म्हणूनच 'लखोबाचे' पुन्हा बारसे झाले.
मातोश्री वरचा बाळ 'राज'
'कृष्ण कुंज' वर 'वाढतो' आहे.
मराठी अस्मिता आज तुझ्यात
उद्याचा बाळासाहेब पाहत आहे..
उद्याचा बाळासाहेब पाहत आहे.....!!
-email forward from Aniket Deshmukh

Saturday, December 17, 2011

Winter Marathi Poem-मराठी कविता गुलाबी थंडीत

Winter Marathi Poem-मराठी कविता गुलाबी थंडीत

गुलाबी थंडीत मारव्याचे एकाकी स्वर, मावळतीला सूर्याचा अस्त
बावरलेली संध्याकाळ, गारवा लपेटण्यात व्यस्त

पुन्हा उदास रात्र, थंडीने लागते बहरू
लाजत धुके हळूच, लागते फेर धरू

आखडलेले शरीर, प्रफुल्लित मन
पुन्हा एकाकी मी, सोबत तुझी आठवण
रक्त गोठवणारी थंडी , हातात हात तुझा
घातलेली तु शपथ "तु राहशील फक्त माझा"

कुड्कुडना-या थंडीतली, उबदार तुझी मिठी
उष्ण तुझे श्वास ,फुललेले माझ्यासाठी

दाट पांघरलेले धुके, दवबिंदूची आसवे
थंडीची प्रत्येक रात्र, मी जगतो तुझ्यासवे

आज नाहीस तु, फक्त तुझेच भास
गुलाबी थंडीत तुझ्या, आठवणींचा सहवास
source=http://marathikaveta.blogspot.com/2010/01/blog-post.html

Monday, May 9, 2011

Bayako (Baiko) jewha bolat aste बायको जेव्हा बोलत असते


Bayako (Baiko) jewha bolat aste



बायको जेव्हा बोलत असते





बायको जेव्हा बोलत असते
तेव्हा ऐकून घ्यायचे असते
दुसरा आपल्या हातात काय असते


भडका असतो उडालेला अनवट असतो रोष
वाभाडे काढत आपले ती
सांगत असते दोष


आपलेच दोष , आपल्याच चुका
सार सार
स्वीकारायचे असते
दुसरा आपल्या हातात काय असते


शब्दाने शब्द वाढत जातो
भडकत जातो तंटा
म्हणूनच वेळीच लोखायाची असते
आपण धोक्याची घंटा


समोरची तोफ बरसली तर
आपण
तोंड उघडायचे नसते
नाहीतरी दुसरा आपल्या हातात काय असते


गरजून बरसून झाल्यावर
थकून जाते बायको
आग पाखडून झाल्यानंतर
शांत होते बायको
अशाच वेळ विसरून सारे
तिला.....
जवळ घ्यायचे असते ..
नाहीतरी ... दुसरा आपल्या हातात काय असते


तिची चीड चीड तिचा संताप
प्रेमच असते हेही
तिची वटवट तिची कटकट
प्रेमच असते ते ही

तीच प्रेम तिने कराव
आपल
आपण करायचे असते
नाहीतरी........ दुसरा आपल्या हातात काय असते !!!!!!!!


Friday, May 6, 2011

Tari mi mhanato - Mala Majha Job Awadat nahi


Tari mi mhanato - Mala Majha Job Awadat nahi





तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.



रणरणत्या उन्हाच, कधी पावसाच
तुंबलेल्या पाण्यात काम कधी केल नाही ...
भुकेल्या पोटी , बिन चहाच
काम कधी जमलच नाही..

तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.

रोजच्या प्रवासात कार तर कधी ५० हजाराची बाईक,
रस्त्यांनी हातगाडी आणि सायकली सुद्धा पाहिल्या नाहीत ..
त्यांच्या पेक्षा सुखी म्हणून स्वतःचा मान सुद्धा मी ठेवला नाही.

तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.

पाच आकडी पगार आणि बँकेत पाच-पाच अकाउंट
पण पाच रुपयाचा साधा वडापाव भुकेल्याला दिला नाही.
ए.सी.मध्ये बसून हॉलिडे प्लानिंग खूप केले, पण
ऐन थंडीत काच उघडून कधी धुक्याला साधा स्पर्श सुद्धा केला नाही.

तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.

बावीस कोटी जॉबलेस अशा धगधगत्या सत्यात
महागाईचा 'म' सुद्धा मला शिवला नाही.
जवळ असलेले प्रेम कधी वाटले नाही ,
कि कोणाचे हसू पाहवले नाही.

तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.

ज्याने हे सर्व दिले, त्याचे रोज आभार सुद्धा साधे मानत नाही .
घराच्या माऊलीची छाया असून गर्व कमी होत नाही.
एकामागून एक शिडी पार करताना मन कुठे धावत होते हेच उमगले नाही.
स्वतः बरोबर,मुलाचा साधा आवडता छंद सुद्धा जोपासता आला नाही.

तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.

आपण काय केले कि त्याने ते पुढे न्यावे?
तिने काय जपावे, जे आपण जोपासले?
मृग नक्षत्र पाहता पाहता ,कधी डोळे दिपले
तरी 'स्व' मला सापडायचा नाही.


Source = Facebook.com http://www.facebook.com/punyalapunechmhanapoonanavhe

तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.



तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.

रणरणत्या उन्हाच, कधी पावसाच
तुंबलेल्या पाण्यात काम कधी केल नाही ...
भुकेल्या पोटी , बिन चहाच
काम कधी जमलच नाही..

तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.

रोजच्या प्रवासात कार तर कधी ५० हजाराची बाईक,
रस्त्यांनी हातगाडी आणि सायकली सुद्धा पाहिल्या नाहीत ..
त्यांच्या पेक्षा सुखी म्हणून स्वतःचा मान सुद्धा मी ठेवला नाही.

तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.

पाच आकडी पगार आणि बँकेत पाच-पाच अकाउंट
पण पाच रुपयाचा साधा वडापाव भुकेल्याला दिला नाही.
ए.सी.मध्ये बसून हॉलिडे प्लानिंग खूप केले, पण
ऐन थंडीत काच उघडून कधी धुक्याला साधा स्पर्श सुद्धा केला नाही.

तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.

बावीस कोटी जॉबलेस अशा धगधगत्या सत्यात
महागाईचा 'म' सुद्धा मला शिवला नाही.
जवळ असलेले प्रेम कधी वाटले नाही ,
कि कोणाचे हसू पाहवले नाही.

तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.

ज्याने हे सर्व दिले, त्याचे रोज आभार सुद्धा साधे मानत नाही .
घराच्या माऊलीची छाया असून गर्व कमी होत नाही.
एकामागून एक शिडी पार करताना मन कुठे धावत होते हेच उमगले नाही.
स्वतः बरोबर,मुलाचा साधा आवडता छंद सुद्धा जोपासता आला नाही.

तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.

आपण काय केले कि त्याने ते पुढे न्यावे?
तिने काय जपावे, जे आपण जोपासले?
मृग नक्षत्र पाहता पाहता ,कधी डोळे दिपले
तरी 'स्व' मला सापडायचा नाही.


Wednesday, April 6, 2011

फक्त मिठीत घे!!!

फार काही नकोय रे तुझ्याकडून......
फक्त मिठीत घे......

एखाद्या संध्याकाळी मनात वादळ उभं राहिल्यावर.....
फक्त मिठीत घे.....

सगळं जग विरोधात असल्यावर....
फक्त मिठीत घे.....

जगण्याची लढाई लढताना थकल्यावर ......
फक्त मिठीत घे.....

जगण्याची इच्छाच मारून गेल्यावर..........
फक्त मिठीत घे.....

मरणाच्या आधी दोन क्षण...........
फक्त मिठीत घे.....

फार काही नकोय रे तुझ्याकडून......
फक्त मिठीत घे......
फक्त मिठीत घे......

Saturday, October 9, 2010

dharani maay धरणी माय

A small Poem Dedicated to Our earth Form the movie Huppa Huyya ( Marathi)
हुप्प हुय्या चित्रपटतील
बबन्या ने सदर केलेली छोटीशी कविता विचार करायला लावते

______________________________________________________________________




धरणी माय चे रडणे दुखणे समजून घे मेरे भाय !!
नुसताच म्हणतो धरणी माय आणि तिच्या साठी करतो काय ?

दिसेल ती जमीन कसून घेतो, रस समदा शोषून घेतो,
माय मरूदे!! माय मरूदे! फायद्याची समद्यांना झाली घाय !!
नुसताच म्हणतो धरणी माय अन तिच्या साठी करतो काय?

कारखान्याच्य काला चीम्नीतून धूर भसा भसा !!
वरती समदा पेटत चाललाय खालून पाण्याचा उपसा !!
वर्ष मधले १२ महिने कडक उन्हाळा जाय !!
नुसताच म्हणतो धरणी माय आणि तिच्या साठी करतो काय ?

ग्लोबल वार्मिंग वाले म्हनत्यात (ग्लोबल वार्मिंग म्हणजे पृथ्वीचे वाढत चाललेले तापमान )

हळू s s s s हळू s s s s जरा धारा धीर
आम्हाला काहीच ऐकू येत नाही कान आमचे बधीर

अरे तापत चालले धरणीचे डोक छाती पोट आणि पाय
नुसताच म्हणतो धरणी माय आणि तीच्य साठी करतोस काय

असाच चालू रहिले तर आपली काही खैर नाय
उद्या चालू आपला पोरग विचारलं हिरवळ म्हणजी काय


अर् उठ अर् उठ वाचाव आपल्या आईला झटकून हात पाय

नुसताच म्हणतो धरणी माय आणि तीच्य साठी करतोस काय
___________________________________________________________________


काय काय बारा करता येईल !!!

मी एक यादी बनवणार आहे आणि ती तयार झाली कि पाठवतो !!

आपले काही मार्गदर्शन असेल तर कळवा
हुप्प हुय्या ची लिंक ---- हि इथे




Friday, September 24, 2010

Poem for Lazy non active employee- Tari mi mhanato -majha job mala awadat nahi तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.

तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.

रणरणत्या उन्हाच, कधी पावसाच
तुंबलेल्या पाण्यात काम कधी केल नाही ...
भुकेल्या पोटी , बिन चहाच
काम कधी जमलच नाही..

तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.

रोजच्या प्रवासात कार तर कधी ५० हजाराची बाईक,
रस्त्यांनी हातगाडी आणि सायकली सुद्धा पाहिल्या नाहीत ..
त्यांच्या पेक्षा सुखी म्हणून स्वतःचा मान सुद्धा मी ठेवला नाही.

तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.

पाच आकडी पगार आणि बँकेत पाच-पाच अकाउंट
पण पाच रुपयाचा साधा वडापाव भुकेल्याला दिला नाही.
ए.सी.मध्ये बसून हॉलिडे प्लानिंग खूप केले, पण
ऐन थंडीत काच उघडून कधी धुक्याला साधा स्पर्श सुद्धा केला नाही.

तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.

बावीस कोटी जॉबलेस अशा धगधगत्या सत्यात
महागाईचा 'म' सुद्धा मला शिवला नाही.
जवळ असलेले प्रेम कधी वाटले नाही ,
कि कोणाचे हसू पाहवले नाही.

तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.

ज्याने हे सर्व दिले, त्याचे रोज आभार सुद्धा साधे मानत नाही .
घराच्या माऊलीची छाया असून गर्व कमी होत नाही.
एकामागून एक शिडी पार करताना मन कुठे धावत होते हेच उमगले नाही.
स्वतः बरोबर,मुलाचा साधा आवडता छंद सुद्धा जोपासता आला नाही.

तरी मी म्हणतो- माझा जॉब मला आवडत नाही.

आपण काय केले कि त्याने ते पुढे न्यावे?
तिने काय जपावे, जे आपण जोपासले?
मृग नक्षत्र पाहता पाहता ,कधी डोळे दिपले
तरी 'स्व' मला सापडायचा नाही.


source email forwards

Tuesday, August 10, 2010

Shrawan Masi Harsh Manasi श्रावणमासी हर्षमानसी

श्रावणमासी



श्रावणमासी हर्षमानसी हिरवळ दाटे चोहिकडे

क्षणात येती सरसर शिरवे क्षणात फिरुनी ऊन पडे




वरती बघता इंद्रधनुचा गोफ दुहेरी विणलासे

मंगल तोरण काय बांधले नभोमंडपी कुणी भासे



झालासा सूर्यास्त वाटतो, सांज -अहाहा तो उघडे

तरुशिखरांवर उंच घरांवर पिवळे पिवळे ऊन पडे





उठती वरती जलदांवरती अनंत संध्याराग पहा

सर्व नभावर होय रोखिले सुंदरतेचे रुप महा





बलाकमाला उडता भासे कल्पसुमांची माळचि ते

उतरुनि येती अवनीवरती ग्रहगोलचि की एकमते





फडफड करुनि भिजले अपुले पंख पाखरे सावरती

सुंदर हरिणी हिरव्या कुरणी निजबाळांसह बागडती





खिल्लारे ही चरती रानी गोपही गाणी गात फिरे

मंजूळ पावा गाई तयांचा श्रावण महिमा एकसुरे





सुवर्ण चंपक फुलला विपिनी रम्य केवडा दरवळला

पारिजातही बघता भामा रोष मनीचा मावळला






सुंदर परडी घेऊनि हाती पुरोपकंठी शुध्दमती

सुंदर बाला या फुलमाला रम्य फुले पत्री खुडती





देवदर्शना निघती ललना हर्ष मावे ना हृदयात

वदनी त्यांच्या वाचून घ्यावे श्रावण महिन्याचे गीत





कवी - बालकवी


Sunday, August 1, 2010

Dosta Bhet Ekda दोस्ता भेट एकदा !

दोस्ता भेट एकदा !

रस्त्यावरच्या टपरी वर काटिंग मारू
वाटल्यास २ प्लेट भाजी पाव मागवू

एकाच सुटटा मिळून पीयू !!

फालतू चौकश्या करू
हा काय करतो तो काय करतो
ती काय करते तिचा नवरा काय करतो
सगळ्या वर्ग्मैत्रीनीच्या चौकश्या करू

समाज सुध्रायाच्या गोष्टी करू
टपरी वारल्याने हक्कले तरी अजून २ -३ कटिंग मागवू
महागाई वर बोलू
पैसे वाचवायचे फंडे शरे करू
गुंतवणूक चे मार्गदर्शन करू




मास्तरीण बाईंचे काय झाले त्यवर चर्चा करू
शाळेतल्या आठवणी काढू आणि मास्तरांच्या चौकश्या पण करू
HOME TOWN कसे बदलत गेले ते आठवू





प्रेमभंग प्रेम विवाह वीर कोण कोण आहेत ह्याची लिस्ट काढू
एकमेकांना घरी जेवायचे आमंत्रण देऊ !!!!!
आणि निरोप घेऊ !!!



दोस्त भेट रे एकदा !

Monday, July 26, 2010

पुणेरी अजगर

कवीतेचे शीर्षक आहे - पुणेरी अजगर

एक गरुड पाहिला परवा भुकेलेला, दमून गेला होता उडून
अजगर दिसला त्याला, पडला होता आख्खा ससा गट्टम करून

क्षणार्धात झेपावला तिकडे, ’ चला जेवणाची सोय झाली’ म्हणून
उचलला चोचीत त्या महासर्पाला आणि मार्गी झाला रस्ता काढत गगनातून

कळलच नाही अजगराला आत्ता होतो झाडाच्या सावलीत आणि आत्ता आलो कुठे
एकदम त्याला द्रुश्य दिसले, आभाळातून जमिनीचे
लगेचच अजगर उदगारले - " आता नाही राहिले जंगल पुर्वीचे" !

- अर्जुन देशपांडे

Tuesday, July 13, 2010

Poem on Pune People आम्ही पुणेकर

आम्ही पुणेकर -

आम्ही पुणेकर किनई ,
सोडत नाही बोलायचा chance....
वाटल्यास आम्ही बोलतो,
जे वाटेल ते in advance.....

खदाड खाऊ आम्ही,
पाणीपुरी वा pizza, फडशा पडतो....
बाकी खायच्या बाबतीत आम्ही,
सर्वांना minita त मागे सारतो....

system विरुद्ध आम्ही,
तसे भर भरून बोलतो...
आणि वेळ येताच शेपूट,
आत घालून देखील पळतो...

अगदीच असे नाही हो,

कधी कधी आमच्यात
शिवाजी महाराजही संचरतो....
भले जयंती दोनदा साजरी करो....
पण साजरी तर करतो.....

आम्ही traffic rules
धाब्यावर देखील बसवतो.....
आणि वर मान करून,
मामाला 'मामा' बनवतो.....

girlsच्या बाबतीतही आम्ही
अजिबात backward नाही....
ये नही और सही....
इथे कोणाला आहे घाई???

शनिवार वड्या बद्दल
आम्हाला खूप अभिमान आहे...
भले तिकडे फिरकत नसू,
पण कोणाची बोलायची टाप आहे?

तसे आमचे नेहमी असते,
बेफिकीर नि धम्माल जिणे...
कारण, पुणेकरच आम्ही,
इथे नसते कशाचेच उणे....

त्याचे काय आहे....

उणं कशातच असू नये,
आजवर हेच आलोय शिकत....
उगाच नाही पुण्याला,
शिक्षणाचे 'माहेरघर' म्हणत....

(आम्ही पुणेकरच हो..........)

- रेणुका खटावकर


Saturday, June 12, 2010

Mi morcha nela nahi Lyrics Sandip Khare Salil Kulkarni Lyrics



Sandip Khare Lyrics
Salil Kulkarni Lyrics

Mi Morcha Nela Nahi!

















मी मोर्चा नेला नाही

मी मोर्चा नेला नाही, मी संपही केला नाही

मी निषेध सुद्धा साधा, कधी नोंदवलेला नाही



भवताली संगर चाले, तो विस्फ़ारुन बघताना

कुणी पोटातून चिडताना, कुणी रक्ताळून लढताना

मी दगड होउनी थिजलो, रस्त्याच्या बाजूस जेव्हा

तो मारायाला देखिल, मज कुणी उचलले नाही




नेमस्त झाड मी आहे, मूळ फ़ांद्या जिथल्या तेथे

पावसात हिरवा झालो, थंडीत झाडली पाने

पण पोटातून कुठलीही, खजिन्याची ढोली नाही

कुणी शस्त्र लपवले नाही, कधी गरूड बैसला नाही




धुतलेला सातिव सदरा, तुटलेली एकच गुंडी

टकलावर अजून रुळते, अदृश्य लांबशी शेंडी

मी पंतोजींना भ्यालो, मी देवालाही भ्यालो

मी मनात सुद्धा माझ्या, कधी दंगा केला नाही








मज जन्म फ़ळाचा मिळता, मी केळे झालो असतो

मी असतो जर का भाजी, तर भेंडी झालो असतो

मज चिरता चिरता कोणी, रडले वा हसले नाही

मी कांदा झालो नाही, आंबाही झालो नाही







आयुष्यावर बोलू काही

Tuesday, June 1, 2010

Pahila Paus Barasun Gela पाऊस पहिला बरसून गेला..








पाऊस पहिला बरसून गेला..



ढगांच्या तालावर, बिजलीला नाचवून गेला..
पाऊस पहिला बरसून गेला..



अतृप्त धरणीला भिजण्याचे वेड देऊन गेला...

पाऊस पहिला बरसून गेला...


उजाड माळरानावर बीजांकूर रुजवून गेला...

पाऊस पहिला बरसून गेला..

न्हालेल्या सृष्टीला नवा साज चढवून गेला...

पाऊस पहिला बरसून गेला..



निष्पर्ण मनाला पालवीची आस लावून गेला...

पाऊस पहिला बरसून गेला..

________________________________________________________________








___________________________________________________________________________


पहिला पाऊस पडतो

तेव्हा एकच काम करायचं,

हातातली काम टाकून देऊन

पावसात जाऊन भिजायचं...


आपल्या अंगावर झेलून घ्यायच्या

कोसळणाऱ्या धारा,

श्वासामध्ये भरून घ्यायचा

सळसळणारा वारा...










कानामध्ये साठवून घ्यायचे


गडगडणारे मेघ,

डोळ्यामध्ये भरून घ्यायची

सौदामिनीची रेघ...


पावसाबरोबर पाऊस
बनून नाचनाचायचं,

अंगणामध्ये तळं
होऊन साचायचं...

आपलं असलं वागणं
बघून लोक आपल्याला हसतील,







आपला स्क्रू ढिला झालाय
असंसुद्धा म्हणतील...

ज्यांना हसायचंय त्यांना हसू देत

काय म्हणायचंय ते म्हणू देत,









त्यांच्या दु:खाच्या पावसामध्ये


त्याचं त्यांना कण्हू दे...

असल्या चिल्लर गोष्टीकडे

आपण दुर्लक्ष करायचं,

पहिला पाऊस एकदाच

येतो हे लक्षात ठेवायचं...



पाऊस पहिला बरसून गेला...







म्हणून...



हातातली काम टाकून

पावसात जाऊन भिजायचं...








Pahila Paus Barasun Gela पाऊस पहिला बरसून गेला..





पाऊस पहिला बरसून गेला..


ढगांच्या तालावर, बिजलीला नाचवून गेला..
पाऊस पहिला बरसून गेला..



अतृप्त धरणीला भिजण्याचे वेड देऊन गेला...

पाऊस पहिला बरसून गेला...


उजाड माळरानावर बीजांकूर रुजवून गेला...

पाऊस पहिला बरसून गेला..

न्हालेल्या सृष्टीला नवा साज चढवून गेला...

पाऊस पहिला बरसून गेला..



निष्पर्ण मनाला पालवीची आस लावून गेला...

पाऊस पहिला बरसून गेला..

________________________________________________________________







___________________________________________________________________________


पहिला पाऊस पडतो

तेव्हा एकच काम करायचं,

हातातली काम टाकून देऊन

पावसात जाऊन भिजायचं...

आपल्या अंगावर झेलून घ्यायच्या

कोसळणाऱ्या धारा,

श्वासामध्ये भरून घ्यायचा

सळसळणारा वारा...








कानामध्ये साठवून घ्यायचे


गडगडणारे मेघ,

डोळ्यामध्ये भरून घ्यायची

सौदामिनीची रेघ...


पावसाबरोबर पाऊस
बनून नाचनाचायचं,

अंगणामध्ये तळं
होऊन साचायचं...

आपलं असलं वागणं
बघून लोक आपल्याला हसतील,





आपला स्क्रू ढिला झालाय
असंसुद्धा म्हणतील...
ज्यांना हसायचंय त्यांना हसू देत

काय म्हणायचंय ते म्हणू देत,






त्यांच्या दु:खाच्या पावसामध्ये


त्याचं त्यांना कण्हू दे...
असल्या चिल्लर गोष्टीकडे

आपण दुर्लक्ष करायचं,

पहिला पाऊस एकदाच

येतो हे लक्षात ठेवायचं...

पाऊस पहिला बरसून गेला...




म्हणून...


हातातली काम टाकून

पावसात जाऊन भिजायचं...







Friday, May 7, 2010

Marathi Rain Song पाऊस गाणे



पावसाच्या पहिल्या धारेनं सुखावले सारे

छत्र्या रेनकोट पिशव्या शोधू लागले सारे
उडाली धांदल उडाले पत्रे उधाणता वारे। पावसाचे।।



पाऊसही अवली।
ओतितो बादली ।
बेसावध जन। सापडिता।।


काही आनंदी।
काही कष्टी।
काही प्रेमिक। जनांमध्ये।।


पोरे ही खूष।
आया नाखूष।
कपडेही ओले। वाळता वाळेना।।


रस्ताही ओला।
सीटही ओले।
त्यातही फाटलेले। सारे चिंब।।


रस्तेही बाके।
खड्डेही बाके।
चिखलही बाका। मनपाचा।।


बसही फुल्ल।
रिक्षाही फुल्ल।
खोळंबती जन। दुकानाकडेने।।


ऑफिस सुटताना।
शाळा सुटताना।
अवचित घाला। पावसाचा।।


झाला खोळंबा।
झाली पंचाईत।

तरीही आनंदी। जनलोक।।

कुणा आठवे गेलेले बालपण।


कोणी रमे त्या रम्य आठवणीत।
कुणी शोधू पाहे लपलेले सूर्यबिंब।
कोणी लकी प्रेमिक आतूनही चिंब अन बाहेरूनी चिंब।।

एका छोट्या लेकराचा।
हां पहिला पाऊस।
तो उधाणून वाहे। याच्या चेहऱ्यावरून।।


आईही तृप्त।
बाबाही तृप्त।
कुटुंबच तृप्त। लेकराचे।।


चला चला उठा झणी।
करा पावसाची तयारी।
दारेही फुगली। बाथरूमची।।


पावसाच्या धुंदीत।
गेली संध्याकाळ।
घरोघरी तळण। कांदाभजीचे।।


उजाडता दिस।
मन प्रसन्न प्रसन्न।
आला की हो पाऊस। श्रांतवावया।।


ऑफिसाच्या गडबडीत।
सौ बोले श्रीयुतांना।
येत्या रविवारी गाठूया। आपण लोणावळा।।


श्री खूष।
सौ खूष।

पाऊसही खूष। करितो फजितवडा।।


अवली पावसाला।
भेटे त्याची सखी।
तो ना सोडे आता। तिचे अंतःपूर।।


तिची माझी भेट।
फक्त एका सिझनची।
तीही सोसूनी कळ। आठ आठ मासांची।।


तुम्ही जन लकी।
रोज पाहता सखी।
पुन्हा उतावीळ तुम्ही। भिजावया।।


जरा काढा थोडी कळ।
वेधशाळा घेते वळ।
तुम्ही घातलेल्या। अपशब्दांचे।।


आतुर त्या जनांना।
नया कळे विरह व्यथा।
कैसी ही माया। परमेश्‍वराची।।


पाऊस प्रेमिक।
रमला क्षणिक।
झोप उडवून। सर्वांची।।


आहो पाऊस राया।
मान्य तुमची माया।
परंतु आताथोडे । बाहेरही डोकवा।।


घामाने चिंब।
आतून बाहेरून।
जनही सारे। पिडलेले।।


तुम्ही रमलात।
रमणीमधेच।
तुमचा सीझन। लाटला सूर्याने।।


जनही दुःखी।
सूर्यही कोपे।
कसे साहू देवा। मन हे हळवे।।


आता करा त्वरा।
मान्सुनही आला।
सुरू झाल्या हाका। पेपरांमधी।।


तुम्ही फार थोर।
लावुनिया जोर।
वर्षवाव्या धारा। ढगांतुनी।।


बालक सुस्नात।
प्रेमिक सुस्नात।
धराही सुस्नात। करवून टाका।।


मिळून निसटावे।
निसटून मिळावे।
हाच खेळ सारा। संचिताचा।।


तेच संचित जोडून।
दोन्ही करही जोडून।
करितो विनंती। आता तरी कोसळा।।


आता तरी कोसळा।

सारे चिंब भिजवा।
नाहीतर पुन्हा गाईन। मोठे पावसाचे गाणे।।


ही धमकी नसे।
वा नसे चेतावणी।
आहे ही आर्तता। तुमच्या सुडोकूची।।



विडंबन








व्हिस्कीच्या पहिल्या पेगनं सुखावले सारे

डाळ शेव फुटाणे शोधू लागले सारे


उडाली धांदल खणखणले ग्लास उधाणता वारे। व्हिस्कीचे।।
व्हिस्कीही अवली।
ओतितो बाटली ।
बेसावध जन। पीतापीता।।


काही आनंदी।
काही कष्टी।
काही ताशीर। जनांमध्ये।।


मॅनेजर ही खूष।
वेटर नाखूष।
टेबलक्लॉथ ओले। वाळता वाळेना।।


ग्लासही ओला।
कस्टमर ओले।
त्यातही फाटलेले। सोफ्याचे कुशन।।


ग्लासही झुके।
बाटलीही झुके।
समोरचाही झुके। बोलताना।।


खुर्च्याही फुल्ल।
कोचही फुल्ल।
खोळंबती जन। दारुच्या आशेने।।


बाटली फोडताना।
ग्लास भरताना।
अवचित घाला। विज मंडळाचा।।


झाला खोळंबा।
झाली पंचाईत।
तरीही आनंदी। मद्यलोक।।


कुणा आठवे गेलेले बालपण।
कोणी रमे त्या रम्य आठवणीत।
कुणी शोधू पाहे लपलेले सूर्यबिंब।
कोणी लकी प्रेमिक आतूनही चिंब अन बाहेरूनी चिंब।।


एका छोट्या मदिरभक्ताचा।
हा पहिला पेग।
चिंता उधाणून वाहे। याच्या चेहऱ्यावरून।।


जीव्हाही तृप्त।
मनही तृप्त।
आयुष्य तृप्त। भक्ताचे।।


चला चला उठा झणी।
करा पार्टीची तयारी।
दारेही उघडलेली। वाईन शॉपची।।


मदिरेच्या धुंदीत।
गेली संध्याकाळ।
घरोघरी चकणा तळण। कांदाभजीचे।।


उजाडता दिस।
मेंदु सुन्न सुन्न।
घ्या की हो उतारा। उतरावावया।|


पिण्याच्या गडबडीत।
श्री बोले श्रीमतींना।
येत्या रविवारी गाठ तु। माहेरचा मळा।।


आपण खूष।
मित्र खूष।
बायकोही खूष। मिळाले माहेरी जावया।।


अवली दारुड्याला।
भेटे त्याची बाटली।
तो ना सोडे आता। तिचा पदर।।


त्याची तिची भेट।

फक्त एका रात्रीची।
तीही सोसूनी कळ।

९८ रुपड्यांची।।



तुम्ही जन लकी।

रोज ४ पेग मुखी।

पुन्हा उतावीळ तुम्ही। फुकटची प्यावया।।


चला काढा थोडी हाल्फ।
पेग मारता येते बळ।
तुम्ही साकारलेल्या। कॉकटेलने।।


निर्व्यसनी त्या जनांना।
ना कळे मदिराभक्ताची व्यथा।
कैसी ही माया। मदिरेची।।


आपण प्रेमिक।
घेउन मिठीत।
रंग उडवू। मदिरेचे।।


आहो भाऊ राया।
मान्य तुमची माया।
परंतु आता थोडे । भुकेकडे बघा।।


दारुने टिंग।
आतून बाहेरून।
चकणेही सारे। विखुरलेले।।


तुम्ही म्हणालात।
पितान मधेच।
तुमचे पाकिट। लाटले चोराने।।


जाहलो दुःखी।
हातही कापे।

कसे भरु देवा। बिल हे सगळे ।।

आता करा त्वरा।

वेटरही आला।
सुरू झाल्या हाका। मॅनेजरच्या।।


तुम्ही फार थोर।
लावुनिया घोर।
बेरकी नजरा। चश्म्यातुनी।।


मालक पुढ्यात।
वेटर पुढ्यात।

धराहे बिल। पेमेंट टाका।।


मिळून निसटावे।
कहितरी घडावे।
हाउ दे खेळ चालु । विज मंडळाचा।।


पुर्व संचित जोडून।
दोन्ही करही जोडून।
करितो विनंती। आता तरी गुल्ल व्हा।।

आता तरी गुल्ल व्हा।


अंधारात गायब होउ द्या।
नाहीतर नशीबी पिउन। ग्लास प्लेट विसळणे।।


ही रडकथा नसे।
वा नसे बतावणी।
आहे ही आर्तता। तुमच्या


मृत्युंजयाची।।


Wednesday, April 28, 2010

Marathi Charoli Jugalbandi मराठी चारोळी जुगलबंदी

भन्नाट चारोळ्या एकत्र करुन तयार झालेली जुगलबंदी खास तुमच्या साठी...

तुझेही पाय मातिचेच असतिल
याची जाणिव आधिच होती
म्हणुनच तुला वाहिलेली प्रत्येक ओंजळ
सुंदर फुलांची पण कागदिच होती !





तुझे काय ते तुला माहित
प्रेम माझे खरे होते
तुला ओळखता नाही आले
मी तर सर्वस्व तुला वाहिले होते

मन होतं माझं कुठेतरी हरवलेलं,
पण तरी ते तुलाच शोधत होतं,
तुला खरच ओळखता नाही आलं,
ते फक्त तुझ्यासाठीच झुरत होतं.

कळलच नाही कधी मला
तुझ ते आतल्या आत जळण
जवळ असून ही लक्ष्यातच आल नाही
तुझ एकटीचच तरफडण

जवळ असून ही लक्ष्यातच आल नाही
कारण तुझी कळी कधी खुललीच नाही
मिट्लेल्या ओठामागची
निःशब्द भाषा कळलीच नाही

ओठ जरी माझे मिटलेले
डोळे मात्र उघडे होते
तू ओठातून फूटणार्‍या शब्दाची वाट पहिली
पण डोळ्यानी ते कधीच वेक्त केले होते...

डोळ्यांनी व्यक्त केलेस
ते डोळ्यानिच ऎकले
पापण्या मिटता मिटता
आसवांनीच टिपले

आसवांची फुलेच दिलीस मला तु
मौन राखिले तरी
का डोळ्यात तुज्या सदा प्रश्नभाव
राजसा प्रीत माजी हि खरी

खरी जरी असेल प्रित तुझी...
का केली नाही तु व्यक्त...
सदा वात बघण्यात तुझी...
आटले माझ्या देहाचे रक्त...

अव्यक्ताला व्यक्त होण्याची
वाट मीही पाहिली
तू या वाटेवर वळण्या आधिच
मग ही वाट का ग संपली

मी तर तेथेच होते वाट बघत....
तुझिच नजर ना वळली....
प्रित मझ्या मनाची सदा...
तुलाच ति का न कळली???

वाट होती अजून शिल्लक
प्रवासच संपला
ज्याचा त्याचा वाटा जितका
त्याचा त्याला मिळाला.

Monday, April 19, 2010

Ashi Asawi Mazhi Shala .. Amachi Shala Kashi Asawi अशी असावी माझी शाळा

अशी असावी माझी शाळा यावा न मजला कंटाळा
समुद्र तळाशी वर्ग भरावेत मधली-सुट्टी आभाळा

पुस्तक वाचे धडे धडाधड
गोष्टी सांगे छानच छान
प्रष्णच देती उत्तरे भराभर
पेनच काढे अक्षर छान

मिक्की डोनाल्ड शिक्षक अमुचे,
कार्टून नेटवर्कचा फळा
(अशी असावी माझी शाळा..)

टाईम मशीनमध्ये बसुनी
इतिहासात मारु चक्कर
शिवबांचा आदर्श घेवुनी
य्ये.. शत्रूला देउ टक्कर

ग्रह-तार्‍यांचा भुगोल शिकण्या
रॉकेट नेईल अंतराळा
(अशी असावी माझी शाळा..)

देणे घेणे काहीच नाही
मग गणिताचे काय रे काम?
पाढ्यांचे झुले बांधुनी
झोके घ्यावे लांबच लांब

न गुणिले, उरले, हातचे, बाकी
न भाग भागिल्यांचा चाळा
(अशी असावी माझी शाळा..)

येथे नसतिल तास कुठले
नसतिल तासांच्या वेळा
नंतर करुया आभ्यास सगळा
आधी नाचा नी खेळा

कधी नसावी सुट्टी मजला
न कधीच यावा उन्हाळा
अशी असावी माझी शाळा यावा न मजला कंटाळा...!!!

click to see Source सत्यजित माळवदे


Saturday, April 17, 2010

Amachi Prerana Aata Punha Paus Padnar आमची प्रेरणा - संदीप खरे यांची 'आता पुन्हा पाउस येणार' ही कविता

Sandip Khare Yanchi Kavita Aata Punha Paus Yenar


आमची प्रेरणा - संदीप खरे यांची 'आता पुन्हा पाउस येणार' ही कविता

आता पुन्हा बॉम्बस्फोट होणार , घरादाराच्या चिंधड्या होणार,
सरकार किती परदेशी गेले ते शोधणार, रिक्षावाले गेले याचा विसर पडलेला असणार ,
अमेरिका संध्याकाळी निषेध करणार , सकाळीच त्यांनी 'पाक' ला शस्त्रे विकलेली असणार ,
इकडे पाटील कपडे बदलणार, देशमुख चित्रपट काढणार ,
'बाबा' रात्रभर पार्टीत नाचणार, बाहेर जोड्यांसाठी मंत्री उभे असणार ,
पद्मभूषण मात्र शाहरुख च ठरणार , काय रे देवा !

आता पुन्हा दुष्काळ पडणार, विदर्भ मराठवाडा होरपळून निघणार,
आबा रडायला लागणार, शिंदे हसतच राहणार ,
चव्हाण-ठाकरे दिल्लीला जाऊन निर्णय घेणार ,
'हे' वाघावर तर 'ते' इंजिनावर स्वार होणार ,
आमटे , बंग वेड्यागत अनवाणीच धावणार ,
जाणते साहेब मात्र लवासात स्विमिंग पूल उभारणार , काय रे देवा !




आता पुन्हा निवडणुका होणार, काळा पैसा सगळा बाहेर पडणार,
यांना जिजाऊ तर त्यांना दादोजी आठवणार ,
मातोश्री गरजणार, कृष्णकुंज आदेश देणार,
बाई 'झंझावाती' रोड शो करणार, उनाड च्यानेल्स बोकाळणार ,
अण्णा उपोषण करणार, कुणा कुणाचा 'स्वाभिमान' जागा होणार,
निवडणुकीची सुट्टी म्हणून आम्ही मात्र खंडाळ्याला जाणार, काय रे देवा !



आता पुन्हा अप्रेझल होणार , जो तो बॉस ला शिव्या देणार
बॉस त्याच्या बॉस च्या नावाने खडे फोडत असणार
कंपनी मात्र कागदावर तोटाच दाखवत राहणार
किती टक्के हाच महत्वाचा प्रश्न होऊन राहणार
पंधरा नाही तर दहा तरी द्या असे लाचार स्वर निघणार
'थाळात' मात्र एक टन उस ९० लाच तुटणार, काय रे देवा !



तळटीपा :
१. 'थाळ' - ऊस तोडणीचे स्थळ
२. तोडणी मजुराला ९० रुपये टन हा अगदी अलीकडचा खरा भाव आहे
३. घटना व पात्रे खरे आहेत - योगायोग नाही